Ergens tijdens heel deze procedure, kreeg MTCG een terrein toegewezen door stad Gent. Compleet in the middle of nowhere, bijna onder een autostradebrug. Maanden gaan voorbij, het bestuur in de veronderstelling dat ze een uitwijkmogelijkheid hebben gevonden. Over een paar weken beslist het stadsbestuur dan toch maar dat de toekenning geen verdere doorgang kan hebben. Back to square one dus.
Ook lollig : tijdens de bekendmaking krijgt ons bestuur het verwijt dat ze zelf te weinig stappen ondernemen om een alternatief terrein te vinden.
Niet makkelijk, zonder hulp van de stad of gemeente; de procedure is dan als volgt :
a) Men trekke de wijde natuur in
b) Uw oog valt op een geschikt lapke grond
c) Ge zoekt van wie of wat dit lapke grond dan wel mag zijn (lokalisatie moet dan maar door GPS coördinaten, want ge bevind u zowiezo al in de rimboe)
d)ge vraagt toestemming aan de eigenaar
e) indien negatief : terug naar a)
f) indien positief : toestemming vragen aan de gemeente of stad waarvan ge weet dat die erg veel sympatie heeft voor uw zaak .....
|